مبارزه بدون درگیری
در مواردی این سوال دراذهان هنرجویان رزمی خطور می کند که به چه نحوی وبا چه نوع تمریناتی می توان مهارت رزمی خویش را ارتقا بخشید، طوری که در یک میدان درگیری ویا مبارزه، شانس پیروزی بالایی حاصل گردد؟ و یا چگونه می توان بر ترس، اضطراب و استرس غلبه نمود؟ و یا اینکه با چه نوع برنامه تمرینی می توان در کمترین زمان ممکن و با صرف حداقل انرژی برحریف مقابل چیره گشت؟
برای پاسخ به اینگونه سوالات لازم است تا چندین عامل مهم در سرلوحه ی کار قرار گیرد.
نخست اینکه برای افزایش مهارت جسمانی، تمریناتی اتخاذ شوند که خارج از حد توان بدنی نباشند، چراکه تمرینات سنگین وخصوصا غیر اصولی نه تنها راه گشای خوبی جهت افزایش مهارت نیستند بلکه می توانند با شوکی که بر عضلات وارد می سازند سبب ایجاد صدمه، فرسودگی بدن، و یا حتی بی میلی نسبت به ادامه ی تمرینات (تمرین زدگی) گردند. لذا حائزاهمیت است که یک هنرجوی رزمی با مطالعه صحیح وبا انتخاب یک مربی فهیم و آگاه، علم ودانش لازم را نسبت به ماهیت فنون وحرکات و نحوه ی صحیح اجرای تکنیک ها و تاکتیک ها کسب نماید و مبنای کار را نیز بر پایه ی اصول علمی بنا نهد.
اما درباره مفهوم مبارزه بدون درگیری واینکه درمورد چه اشخاصی صدق می کند می توان گفت هنرجویانی به این سطح از مهارت نائل می شوند که در کنار تمرینات جسمانی سالم و کاربردی وتغذیه مناسب، روح رزمی خویش را نیز پرورش دهند.افرادی که درونی آرام، قدرتمند و بدور از تشویش و اضطراب دارند، بخوبی قادرند تا در موقعیت های تنش زا و در مواقع نزاع و درگیری لگام امور را بدست گیرند و کاملا حساب شده و آگاهانه عمل نمایند.
(بنابراین اگر یک هنرمند رزمی دارای جسم و روح قدرتمند وبزرگی باشد که بواسطه ی ایمان به خویش و به سبب تمرینات آگاهانه کسب نموده است، با نگاه، با کلام، و با رفتارش پیروز است نه با
