روش ارتقاء درجات
روش ارتقاء درجات
روش ارتقاء درجات در وینگ چون کونگ فو
یکی از ویژگیهای وینگ چون سیستم آموزش سازمان یافته ، یکنواخت و ساختار سیستمی دورههای تحصیلی در مدارس آن می باشد بگونهای که هر سطح بر روی آموخته های سطح قبلی بنا میشود.
بر خلاف مدل آموزش سنتی استاد-هنر جویی که یک شاگرد سالها یا حتی تا اخر عمر به دنبال استادش بود، متد آموزشی IWTA به همه هنرجویان تضمین میدهد که در هر درجه تحصیلات کامل را دریافت کند. یک فرد پر مشغله که در هفته تنها دو بار فرصت ورزش کردن دارد، هرگز ایدههای مهمی که همکلاسیهای تمام وقت دریافت میکنند را از دست نمیدهد.
مواردکلی آموزش و تمرینی
۱- فاز تئوری
۲- فازهای دیداری، گفتاری وشنیداری
۳- فرم ها
۴- حرکات پایه و مقدماتی
۵- روش های ترکیبی و مبارزه ای آزاد(درگیری، گرپلینگ، دست، پا و…)
۶- روش های کلاسیک وتمرینی
۷- روش های جدید، ری اک چون، بلیتزدیفنس
۸- تمرین با میت، کیسه و …
۹- دفاع های شخصی
۱۰- بدنسازی
در کلاس وینگ چون کونگ فو سه هدف اصلی دنبال میشود:
۱- افزایش اعتماد به نفس
۲- افزایش آمادگی جسمانی
۳- شادابی و نشاط
همچنین تمامی بخش های دهگانه تمرینی باید در یک فرآیند میان مدت سبب افزایش متعادل یکی از زیر هدف های زیر شود:
قدرت، سرعت، استقامت، هماهنگی، چابکی، انعطاف پذیری، شجاعت
سیستم آموزش Leung Ting WingTsun به ۴ گروه اصلی تقسیم شده است:
|
۱۲ درجه هنر جویی (Student) |
4 درجه تکنسینی (Technician) |
4 درجه پراکتیسنی (Practician) |
4 درجه فیلوسفی (Philosophical) |
|
|
|
|
|
درجات هنر جویی
دوره آموزش وینگ چون شامل دوازده درجه هنر جویی است که دو فرم ابتدایی سیو نیم تائو و چام کیو بعلاوهٔ تمرینات و کاربردهای چی سائو را پوشش میدهد. در کنار ترکیبات مختلف دست در سیو نیم تائو، مجموعه استانداردی از فرمهای پا نیز در این دوره یاد گرفته میشود.
درجات هنر جویی بر مبنای عناوینی که در هر دوره آموزش داده میشود، به سه بخش تقسیم میشود:
درجات ۱ تا ۴، یادگیری مهارتهای پایهای در سه فاصله مبارزاتی
فراگیری اندیشه های اصلی در وینگ چون:
۱- اجتناب از خشونت برابر پیروزی است.
۲- حمله، بهترین دفاع است.
۳- منطق دفاع شخصی- استفاده از قدرت استدلال در پایان دادن به درگیری
۴- تاریخچه وینگ چون از از چین تا ایران
- درجه یک – مبانی اصولی سبک و مهارتهای حرکتی، درگیر شدن در فاصله دور، شروع سیو نیم تائو
- درجه دوم – مبارزه در فاصله دور به همراه پل زدن ها، کل “سیو نیم تائو”
- درجه سوم – گذار از فاصله حملاتی دور به فاصله میانی و شروع فرم “چام کیو”
- درجه چهارم – گذار از از فاصله حملاتی میانی به فاصله نزدیک اتمام فرم چام کیو
درجات ۵ تا ۸،
- درجه پنجم – حملات در فاصله کوتاه و مبارزه همزمان با هر دو دست، نحوه تعقیب حریف وقتی از خط مرکزی خارج می شود، ضربات آرنج و زانو
- درجه ششم- دفاع در مقابل انواع گرفتن ها، قفل ها و Grappling – کابرد کشیدن ضربه زدن
- درجه هفتم - دفاع ضربات چکشی پا و دفاع ضربات پا از فاصله دور و مبارزه - دفاع در مقابل Grappling (قلاب کردن ) پا و تکنیک های پرتابی
- درجه هشتم- جا گیری و بدل در مقابل تکنیک های Take down (گرفتن ها ) و پرتابی ها، کاربرد دفاع های دست و …. در مبارزه زمینی
درجات ۹ تا ۱۲، کاربردها
- درجه نهم - مبارزه با دو نفر مهاجم
- درجه ده – مبارزه با چند مهاجم - دفاع دست خالی در مقابل چوب، شمشیر، قفل فرمان و …..
- درجه یازدهم - کنترل کردن حریف بدون آسیب زدن
- درجه دوازدهم - دفاع در مقابل چند حریف مسلح - کنترل کردن حریف و منع حرکتی (Restraint) - مبارزه آزاد ( تمام ۵ فاصله مبارزه )
درجات مربیگری
در ادامه درجات هنر جویی ۱۲ درجه استادی نیز وجود دارد. در سطوح مربیگری، هنرجو تمرینات را در غالب برنامههای پیشرفته وینگ چون WT آغاز میکند.
- فرم و کاربرد بیو جی
- فرم و کاربرد موک یان جونگ (آدمک چوبی)
- فرم و کاربرد لوک دیم بون کوآن فا (نیزه شش و نیم نقطه ای یا چوب بلند)
- فرم و کاربرد بارت چام دائو (قداره برنده هشتی شکل یا شمشیر پروانهای شکل)
سطوح مربیگری به سه بخش تقسیم میشود:
۱ تا ۴ تکنسینی
۵ تا ۸ پراکتسینی
۹ تا ۱۲ فیلسوفی
هر یک از سه سطح ایده و کانونی مرکزی دارد که در هنگام مبارزه از فردی در آن سطح انتظار میرود که به اجرا بگذارد. از یک تکنسین انتظار میرود که با تکنیکهایش مبارزه کند. از یک پراکتسین انتظار میرود که یک مبارز تجربی کامل باشد و یک فیلسوف باید عناصر عقلی و معنوی را به خوبی درک کرده باشد.
جهت مشاهده طرح درس های هر هنرجو در هر ذرجه به پروفایل اختصاصیتان در مدرسه مجازی مراجعه نمایید.(ویژه مربیان و هنرجویان سازمان)
منبع:سایت رسمی سازمان وینگ چون کونگ فو ایران
